Fırtına: Doğanın İçsel Çığlığı Bir akşam, güneş batarken, ufukta kararmaya başlayan gökyüzü üzerindeki bulutlar, doğanın derin bir uyarısını barındırıyordu. Çocukken, annem bana hep derdi ki, “Fırtına, doğanın içsel çığlığıdır. Bir şeyler yanlış gidiyor, ve her şey patlamaya hazır.” O an, her şeyin normal olduğu, ama bir şeylerin eksik olduğu o garip sessizlikteki huzursuzluğu anlamamı sağlamıştı. Bugün, fırtınanın neden oluştuğunu anladım. Ama anlamak, her zaman sadece rüzgarın şiddetini hissedebilmekten ibaret değildir. Birazdan anlatacağım hikâye, iki karakterin dünyasında geçiyor. Biri, stratejik ve çözüm odaklı olan Ali. Diğeri ise, duygusal zekası yüksek, empatiye dayalı bir yaklaşımı olan Zeynep. İkisi de hayatlarının bir noktasında…
8 Yorum